PANICORE Pobierz

PANICORE to survival horror w widoku FPP, w którym trafiasz do miejsca, gdzie nawet lokalne władze wolą nie zaglądać. Brzmi jak typowy urbex? No to tylko do momentu, w którym okazuje się, że wyjście zostało zablokowane, a po korytarzach krąży coś, co zdecydowanie nie lubi gości. Twoje zadanie jest proste tylko na papierze: przetrwać, rozwiązać zagadki i wydostać się. Podobne napięcie w opuszczonych przestrzeniach znajdziesz w Out of Sight.

PANICORE - o co tu chodzi?

Wcielasz się w jednego z miejskich eksploratorów. Wchodzisz do opuszczonego szpitala, bo ciekawość wygrywa z rozsądkiem. Szybko robi się jednak ciasno. Nieznana siła odcina drogę ucieczki, a w budynku czai się monstrum. Nie masz luksusu otwartej walki. Masz za to głowę, uszy i nerwy wystawione na próbę.

Gra ma klimat nieco podobny do escape roomu. Tyle że zamiast przyjaznej obsługi i zegara na ścianie masz mrok, korytarze i przeciwnika, który nie odpuszcza. I tak, czas jest ważny - bo każde zawahanie to dodatkowa szansa, że potwór łapie trop.

Eksploracja, przedmioty i zagadki

Trzon rozgrywki to przemierzanie sal i korytarzy oraz szukanie rzeczy, które leżą porozrzucane po lokacji. Znajdujesz przedmioty (np. kanister czy ręczną piłę do drewna), a potem używasz ich we właściwym miejscu i we właściwy sposób, żeby odblokować kolejne etapy drogi do wyjścia. Czasem to kombinowanie. Czasem czysta logika. A czasem zwykłe: „okej, gdzie ja to widziałem?”.

• zbierasz przedmioty potrzebne do postępu
• rozwiązujesz zagadki blokujące wyjście
• poruszasz się po ciemnych, ponurych wnętrzach szpitala

Potwór słyszy kroki - i robi się nerwowo

Największy problem? Stwór, który nie tylko patroluje budynek, ale też słyszy twoje ruchy. Nie możesz go po prostu pokonać, więc zaczyna się gra w cisze i nerwy. Skradasz się, zwalniasz, planujesz trasę. A kiedy sytuacja się sypie, zostaje improwizacja. W Routine też każde dźwiękanie może być końcem.

Masz kilka sposobów na przetrwanie. Chowasz się w cieniach, w szafkach, pod stołami. Czasem to działa. Czasem siedzisz i myślisz: „niech tylko nie zajrzy tutaj”. Gdy już nie ma wyjścia, uruchamiasz sprint. Ucieczka nie jest elegancka, ale bywa skuteczna.

Zabawa w chowanego w praktyce

W PANICORE decyzje są drobne, ale mają wagę. Pójdziesz krótszą trasą, ryzykując hałas? Czy okrężnie, licząc na spokój? Zbierzesz jeszcze jeden przedmiot, czy od razu wracasz do punktu użycia, zanim ktoś cię „sprawdzi”? To nie jest miejsce na długie stanie w miejscu.

Solo czy kooperacja przez Internet

Możesz grać w pojedynkę, ale gra wyraźnie stawia na współpracę online. W co-opie dzielicie się zadaniami: ktoś szuka przedmiotów, ktoś próbuje ogarnąć zagadki, ktoś pilnuje, żeby potwór nie zaskoczył was w najgorszym momencie. A gdy robi się gorąco, łatwiej też rozdzielić uwagę potwora - choć to nadal nie jest „bezpieczne”.

Warto pamiętać, że PANICORE oferuje wiele dróg ucieczki. To dobra wiadomość, bo nie musisz zawsze iść dokładnie tą samą ścieżką. Zła wiadomość? Musisz zorientować się, która droga jest dla was akurat dostępna i jak ją odblokować.

Czy PANICORE jest dla ciebie?

Jeżeli lubisz FPP, skradające się tempo i zagadki oparte na przedmiotach, to masz tu konkretny zestaw. Jest mrok, jest presja, jest potwór, z którym nie dyskutujesz. Najwięcej frajdy wyciśniesz, gdy lubisz współpracę przez Internet i potrafisz zaakceptować, że czasem najlepszą strategią jest po prostu… nie robić hałasu.

Na koniec krótko: w PANICORE wchodzisz do szpitala jako ciekawski urbexiarz, a wychodzisz (jeżeli wyjdżesz) jako ktoś, kto nauczył się słuchać własnych kroków.